مجله فرهنگی و ادبی کامپی بوک – دنیای بی‌پایان کتاب‌ها

آن‌ها هفتاد خط توهین برای من نوشتند،
امّا تنها چیزی که اذیتم کرد،
غلط‌های املایی‌شان بود.

زندگی خود را به اندازه‌‌ی دلت بخواه،
نه به اندازه‌‌ی انتظارات دیگران.

خطرناک‌ترین نوع نابینایی این است که
فکر کنی نگاه تو تنها واقعیت ممکن است.

بخش بزرگی از آن چه که درون ماست،
قابل فهم نیست.
و هر آن چه که قابل فهم است نیز واقعیت ندارد.

مرا از دور تماشا کن،
 من از نزدیک غمگینم...

ما به ندرت درباره‌ی آنچه که داریم فکر می‌کنیم، 
در حالی که پیوسته در اندیشه‌ی 
چیزهایی هستیم که نداریم...!

یک دروغ ممکن است دنیا را دور بزند
و به جای اولش برگردد،
اما در همین مدت یک حقیقت هنوز دارد
بند کفش‌های خود را می‌بندد تا حرکت کند…

دنیا محل زیبایی‌ست
و ارزش آن را دارد که به خاطرش جنگید.

از بزرگی نترس؛
بعضی بزرگ زاده می‌شوند،
برخی بزرگی را به دست می‌آورند،
و بعضی بزرگی را به دامانشان می‌اندازند.

اگر به انسان‌هایی که دوستشان داریم،
دقیقاً در زمانی که گمان می‌کنیم
شایسته‌اش نیستند عشق نورزیم،
پس عشق چه معنایی دارد؟