مجله فرهنگی و ادبی کامپی بوک – دنیای بی‌پایان کتاب‌ها

اگر به انسان‌هایی که دوست شان داریم دقیقاً زمانی که حق‌شان نیست عشق نورزیم، دیگر عشق چه معنایی دارد؟!

ساده لباس بپوش، ساده راه برو،
اما در برخورد با دیگران ساده نباش
زیرا سادگی‌ات را نشانه می‌گیرند
برای درهم شکستن غرورت.

از مشکلات اصلی ما،
محاصره شدن توسط ابله‌‌هاست!

در ظاهر روی پاهایم ایستاده‌ام،
گاهی می‌خندم و گاهی گریه می‌کنم
اما حقیقت این است که خسته هستم،
می‌خواهم فرار کنم
می‌خواهم بروم و ناپدید شوم…

قدرت باعث فساد نمی‌شود، 
ترس فساد ایجاد می‌کند،
شاید ترس از دست دادن قدرت…

باید زندگی‌مان را آن گونه بگذرانیم که
وقتی مرگ برای بردن ما بیاید بر خود بلرزد.

باید خندید و گریست، عشق ورزید،
کار کرد، لذت برد و رنج کشید…
این به نظر من هستی حقیقی انسان است.

آیا اصلا هنوز قادر به خندیدن هستی،
می‌ترسم که خندیدن را در میان
این مردمان تلخ کاملا فراموش کنی!

سلام بر آنان که در دیدار اندک‌اند
و در یاد بسیار...

‏من هرگز کسی را از زندگی‌ام حذف نکردم،
همه آنها در حادثه اعتماد مُردند.