بیوگرافی و معرفی آثار پابلو نرودا به همراه آرشیو جامعی از نقل قول ها

بیوگرافی پابلو نرودا | شاعری که عشق و طبیعت را در شعرهایش زنده می‌کند

کودکی و جوانی

پابلو نرودا (Pablo Neruda)، با نام واقعی ریکاردو الیسر نفتالی ریس باسوآلتو، در ۱۲ ژوئیه ۱۹۰۴ در پارال، شیلی، متولد شد. او پسر یک کارمند راه‌آهن و یک معلم مدرسه بود که مادرش دو ماه پس از تولد او درگذشت. نرودا در تموکو بزرگ شد و همراه با خواهر و برادر ناتنی‌اش زندگی کرد. او اولین شعرهای خود را در زمستان ۱۹۱۴ سرود و از جوانی به نوشتن علاقه‌مند بود.

تحصیلات و فعالیت‌های اولیه

پدر نرودا با علاقه او به نوشتن مخالف بود، اما او از گابریلا میسترال، مدیر مدرسه محلی، تشویق دریافت کرد. در سن ۱۳ سالگی، در ۱۸ ژوئیه ۱۹۱۷، اولین مقاله خود را با عنوان "اشتیاق و استقامت" در روزنامه محلی منتشر کرد. از ۱۹۱۸ تا اواسط ۱۹۲۰، شعرها و مقالات خود را در مجلات محلی منتشر می‌کرد. در سال ۱۹۱۹، در مسابقه ادبی جایزه سوم را برای شعر "اتحاد ایده‌آل" برد. در اواسط ۱۹۲۰، نام مستعار پابلو نرودا را انتخاب کرد که از شاعر چکی یان نرودا الهام گرفته شده بود. در سال ۱۹۲۱، در سن ۱۶ سالگی، به سانتیاگو نقل مکان کرد تا در دانشگاه شیلی زبان فرانسه بخواند و معلم شود، اما زمان زیادی را به نوشتن اختصاص داد.

فعالیت‌های ادبی

نرودا از سن ۱۳ سالگی به عنوان شاعر شناخته شد و در سبک‌های مختلفی مانند شعرهای سوررئالیستی، حماسی تاریخی و عاشقانه نوشت. اولین مجموعه شعر خود را در سال ۱۹۲۳ منتشر کرد و در سال ۱۹۲۴ با کتاب "بیست شعر عاشقانه و یک ترانه ناامیدانه" به شهرت رسید که به زبان‌های زیادی ترجمه شد. تا سن ۲۰ سالگی، شهرت بین‌المللی داشت. او در طول زندگی‌اش با فرم‌های شعری آزمایش کرد و آثار گسترده‌ای منتشر نمود.

آثار برجسته

• بیست شعر عاشقانه و یک ترانه ناامیدانه (Veinte poemas de amor y una canción desesperada, ۱۹۲۴) : مجموعه‌ای از شعرهای عاشقانه که میلیون‌ها نسخه فروخته شده و پرفروش‌ترین کتاب شعر اسپانیایی است.
• اقامتگاه روی زمین (Residencia en la tierra, ۱۹۳۵) : شامل شعرهای سوررئالیستی.
• ارتفاعات ماچو پیچو (Alturas de Macchu Picchu, ۱۹۴۸) : شعری بلند الهام‌گرفته از بازدید از ماچو پیچو، که تمدن‌های باستانی را جشن می‌گیرد.
• سرود کلی (Canto general, ۱۹۵۰) : حماسه‌ای که تاریخ، جغرافیا و فرهنگ آمریکای جنوبی را فهرست می‌کند.
• اشعار کاپیتان (Los versos del capitán, ۱۹۵۲) : منتشرشده به صورت ناشناس، الهام‌گرفته از ماتیلده اوروتیا.
• صد سونات عاشقانه (Cien sonetos de amor, ۱۹۵۹) : صد سونات عاشقانه.
• یادبود جزیره سیاه (Memorial de Isla Negra, ۱۹۶۴) : اثری پنج‌جلدی.

زندگی شخصی

نرودا در سال ۱۹۳۰ با ماریکه آنتونیتا هاگنار وگلزانگ ازدواج کرد و در سال ۱۹۴۲ طلاق گرفت؛ آنها دختری به نام مالوا مارینا داشتند که در سال ۱۹۳۴ متولد شد و در سال ۱۹۴۳ درگذشت. او در سال ۱۹۴۳ با دلیا دل کاریل ازدواج کرد و در سال ۱۹۵۵ طلاق گرفت. در سال ۱۹۴۹ با ماتیلده اوروتیا رابطه‌ای آغاز کرد و در سال ۱۹۶۶ با او ازدواج کرد. او سه خانه در شیلی داشت: لا چاسکونا در سانتیاگو، لا سباستیانا در والپارایسو، و کاسا د ایسلا نگرا، جایی که او و اوروتیا دفن شده‌اند.

میراث

نرودا به عنوان شاعر ملی شیلی شناخته می‌شود و آثارش در سراسر جهان محبوب و تأثیرگذار هستند. خانه‌های او اکنون موزه‌هایی عمومی هستند. شعرهای او به موسیقی تبدیل شده و الهام‌بخش اپراها، کانتاتاها و آهنگ‌هایی از آهنگسازان مختلف است. او در ادبیات ظاهر می‌شود، مانند در رمان‌های ایزابل آلنده و آنتونیو اسکارمتا، و فیلم‌هایی مانند "نرودا" (۲۰۱۶).

جوایز و افتخارات

• جایزه صلح بین‌المللی (۱۹۵۰)
• جایزه نوبل ادبیات (۱۹۷۱)

حقایق جالب

• نرودا اولین اثر خود را در سن ۱۳ سالگی منتشر کرد و تا سن ۲۰ سالگی شهرت بین‌المللی داشت.
• نام مستعار او از یان نرودا یا ویلما نرودا الهام گرفته شده است.
• او سه خانه در شیلی داشت که اکنون موزه هستند.
• آثارش به زبان‌های زیادی ترجمه شده و "بیست شعر عاشقانه" میلیون‌ها نسخه فروخته است.

تأثیر فرهنگی

شعر نرودا تأثیر عمیقی بر ادبیات جهانی گذاشته است. گابریل گارسیا مارکز او را "بزرگ‌ترین شاعر قرن بیستم در هر زبانی" نامیده و هارولد بلوم او را در کانون غربی گنجانده است. سبک حماسی و تم‌های عشق، طبیعت و تاریخ او الهام‌بخش آثار موسیقایی، ادبی و سینمایی شده و بر ادراک فرهنگ شیلیایی و آمریکای لاتین تأثیر گذاشته است. در ایران نیز ترجمه‌های آثار او محبوب هستند و خوانندگان زیادی را به شعر عاشقانه جذب کرده‌اند.